warsztat

VAT: analiza rozbieżności między prawem PL a UE

23 czerwca 2023, hotel Mercure Warszawa Centrum

pobierz plik ics

Spis treści

warsztat dostępny również w formule in-house



zapytanie o warsztat w formule in-house:
warsztat VAT: analiza rozbieżności między prawem PL a UE




Udział w warsztacie może być zaliczony jako element obligatoryjnego doskonalenia zawodowego radców prawnych. Czas trwania warsztatu: 8 godzin szkoleniowych (1 godzina szkoleniowa = 45 minut)

Formularz zgłoszeniowy







- usuń + dodaj uczestnika

Przesyłając niniejszy formularz zgłoszone osoby wyrażają zgodę na przetwarzanie podanych w nim danych osobowych w celu i zakresie niezbędnym udziału w wydarzeniu, w którym udział zgłaszają.
Klauzula informacyjna o przetwarzaniu danych osobowych:
Zgodnie z art. 13 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (zwane dalej RODO) informujemy, że:

  1. administratorem danych osobowych podanych w formularzu zgłoszeniowym jest firma Personalities Katarzyna Łasak z siedzibą przy Pl. Powstańców Warszawy 2, 00-030 Warszawa
  2. dane osobowe podane w formularzu rejestracyjnym przetwarzane są w celu organizacji, administracyjnej obsługi i przebiegu warsztatów i konferencji organizowanych przez firmę Personalities Katarzyna Łasak w tym sporządzenia listy uczestników oraz przekazywania informacji organizacyjnych na podstawie dobrowolnej zgody uczestnika (art. 6 ust. 1 lit. a RODO);
  3. osobie, której dane dotyczą, przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz prawo ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem
  4. osobie, której dane dotyczą, przysługuje prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego – prezesa UODO, gdy uzna , że przetwarzanie danych osobowych jej dotyczących narusza przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych RODO z dnia 27 kwietnia 2016 r.;
  5. udostępnione dane nie będą profilowane,
  6. udostępnione dane nie będą udostępnione do państwa trzeciego i organizacji międzynarodowych;
  7. podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do wzięcia udziału w konferencji.


Szanowni Państwo,

pojęcie należytej staranności w podatku VAT jest Państwu doskonale znane. Warsztat, do udziału w którym Państwa zapraszamy generalnie dotyczy tej tematyki, jednak autorka programu i prelegentka, mec. Aldona Załęska, doradca podatkowy skupi się na niezgodności krajowej praktyki z orzecznictwem TSUE oraz omówi skutki dla wymiaru podatku VAT w postępowaniu podatkowym, dodatkowego zobowiązania podatkowego i sankcji karnych skarbowych.

To rzadka oskazja do zapozniania się z takim podejściem, dlatego już dziś zapraszamy Państwa do przesyłania zgłoszeń. Warsztat odbędzie się w formule stacjonarnej, co stworzy dobrą atmosferę do zarówno wysłuchania wykładu, zadawania pytań, jak i dyskusji oraz wymiany poglądów. Proszę spojrzeć na poniższy program. Jest bardzo rozbudowany, zawiera aż 10 punktów, czeka więc Państwa potężna dawka unikatowej wiedzy. Kompetencje i doświadczenie Prelegentki pozwoli na przeprowadzenie Państwa przez te meandry "suchą stopą".

Zajęcia rozpoczniemy o godzinie 10.00, żeby również Państwo spoza Warszawy mogli komfortowo dotrzeć. Zakończenie planowane jest na godzinę 17.00. Miejsce to sala konferencyjna hotelu w samym centrum, oddalonego o kilka minut spaceru od Dworca Centralnego.

Program

10.00 - 11.30 SESJA 1

1. Wprowadzenie
  • Przedstawienie zasadniczych problemów prawnych dotyczących zgodności krajowej praktyki z prawem unijnym dotyczącym wspólnotowego systemu podatku VAT:
    • czy działanie z należytą starannością stanowi warunek nabycia uprawnienia unijnego w postaci prawa do odliczenia podatku naliczonego,
    • jakie źródła prawa Unii oraz jakie konstrukcje prawne regulują wspólnotowy system podatku VAT oraz w jaki sposób są one transponowane do prawa krajowego,
    • dlaczego orzecznictwo TSUE dotyczące korekty rozliczeń VAT u nabywcy ze względu na oszustwa w całym łańcuchu dostaw jest niedookreślone oraz dlaczego nie należy posiłkować się konstrukcją podatku VAT celem dookreślenia jego znaczenia normatywnego,
    • cele regulacji normatywnej jako unijne kryterium legalności działania organów administracji oraz czy zasada ta zostaje zachowana w krajowej praktyce,
    • prawo do odliczenia podatku naliczonego jako mienie w rozumieniu unijnym i konwencyjnym oraz kształtujące je kryteria normatywne wspólnotowego systemu podatku VAT, warunkujące objęcie ochroną, a istotne różnice w tym zakresie w praktyce krajowej,
    • odmowa skorzystania z prawa do odliczenia ze względu na niedołożenie wymaganej staranności jako postępowanie zmierzające do ograniczenia korzystania z mienia w rozumieniu art. 1 Protokołu Nr 1 do Europejskiej Konwencji Prawa Człowieka oraz art. 17 Karty Praw Podstawowych UE oraz jakie obowiązki w związku z tym ciążą na organie administracji i w jaki sposób dochodzi do niestosowania przepisów Konwencji w polskiej praktyce.
  • Przedstawienie skutków niezgodnej z prawem unijnym praktyki krajowej:
    • traktowanie działania nabywcy z należytą starannością jako warunku nabycia uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego oraz pomijanie uzasadnienia z celu regulacji unijnej, co pozwala organom podatkowym wykorzystywać koncept należytej staranności do celów czysto fiskalnych, pomimo że nie jest on do tego przewidziany we wspólnotowym systemie podatku VAT ,
    • nadawaniu autonomicznym pojęciom systemu podatku VAT zupełnie innej treści, aniżeli wynikającej z interpretacyjnego orzecznictwa TSUE do postanowień Dyrektywy VAT, a podatnikom odbiera się efektywne prawo do powoływania się na to materialnoprawne orzecznictwo ze względu na proceduralną ocenę „niepodważenia stanu faktycznego”, a zatem na odmowie stosowania unijnych norm materialnych poprzez proceduralne krajowe praktyki,
    • wyłączenie ochrony unijnej i konwencyjnej w zakresie ochrony mienia, jako skutek odmiennego krajowego ukształtowania warunków powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego,
    • kwestionowanie wysokości zadeklarowanego podatku netto do zapłaty oraz rejestrów zakupów i faktur dokumentujących nabycia od podmiotów nieuczciwych podatkowo i nakładanie dodatkowego zobowiązania podatkowego, co powoduje, że sankcji administracyjnej poddane zostaje działanie zgodne z postanowieniami Dyrektywy VAT oraz interpretacyjnego orzecznictwa TSUE, a karalnością z kodeksu karnego skarbowego objęte zostają działania podejmowane w granicach własnych uprawnień majątkowych, wywodzonych z prawa Unii,
    • wszczynanie postępowań karnych skarbowych celem zawieszenia biegu terminu przedawnienia, pomimo że prawo Unii wiąże niedochowanie wymaganej staranności przez kupującego z uszczupleniami osoby trzeciej, a nie nabywcy towarów lub usług, a zatem bez związku z własnym zobowiązaniem podatnika z tytułu podatku od wartości dodanej.

2. Podatek naliczony we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej, źródła prawa.

  • Prawo wtórne – Dyrektywa VAT; materialne i formalne warunki prawa do odliczenia podatku naliczonego
  • Prawo pierwotne – zasady prawa Unii; zasada zakazu nadużywania uprawnień unijnych, dookreślana daną doktryną tematyczną przez normotwórcze orzecznictwo TSUE. Zakaz podnoszenia prawa do odliczenia w celach oszukańczych, w tym jako bierne uczestnictwo w cudzym oszustwie VAT.
  • Wyraźne odróżnianie powstania prawa do odliczenia od kwestii sposobu jego wykonywania – znaczenie dla prawidłowego stosowania wspólnotowego systemu podatku VAT
  • Dyrektywa VAT- powstanie prawa do odliczenia. Zasady prawa Unii- jaki sposób wykonania prawa podlega ochronie prawnej
  • Należyta staranność kupującego – element zasady prawa Unii, daje pogląd na sposób wykonania prawa, nie warunkuje powstania prawa do odliczenia.
  • Orzecznictwo TSUE – charakter interpretacyjny do postanowień Dyrektywy VAT oraz normotwórczy, kształtujący doktrynę tematyczną zakazu nadużywania praw w celach oszukańczych.
  • Pojęcie ciągu tematycznego orzeczeń TSUE, ryzyka związane ze stosowaniem normotwórczego orzecznictwa TSUE
  • Rekonstrukcja całego ciągu orzeczniczego TSUE dotycząca korekty VAT u nabywcy ze względu na oszustwa w całym łańcuchu dostaw
  • Cele regulacji normatywnej jako kryterium oceny legalności działania organów administracji.
  • Dyrektywa VAT – cele fiskalne; metoda fakturowa jako technika ustalenia wartości dodanej na danym etapie obrotu, rozrachunkowa rola podatnika VAT „poborcy” na rzecz Skarbu Państwa
  • Zasada ogólna- ochrona systemu prawa unijnego jako całości, przeciwdziałanie nadużywaniu przepisów unijnych w celach popełniania oszustw
  • Środki restytucyjne i środki sankcyjne we wspólnotowym systemie podatku VAT.
  • Utrata prawa do odliczenia podatku naliczonego ze względu na niedochowanie wymaganej staranności przez kupującego jako sankcja administracyjna
  • Uznany przez TSUE model kontroli podatników – model dwuetapowy; w pierwszej kolejności spełnienie warunków przewidzianych Dyrektywą VAT w zakresie materialnych i formalnych przesłanek prawa do odliczenia, w drugiej kolejności, sposobu jego wykonywania, czy prawa tego nie podniesiono w celach oszukańczych, w tym jako bierne uczestnictwo w cudzym oszustwie
  • Aksjologiczne uzasadnianie przez TSUE legalności odmowy skorzystania z prawa do odliczenia przez kupującego, nie powiązanego z innymi uczestnikami łańcucha dostaw.
  • Podsumowanie. Konstrukcja podatku od wartości dodanej oraz konstrukcja nadużycia prawa jako odrębne konstrukcje regulujące wspólnotowy system podatku VAT.

3. Unijna zasada zakazu nadużywania uprawnień unijnych w krajowej praktyce

  • Ograniczanie pojęcia nadużycia prawa do sytuacji nie związanych z oszustwem w łańcuchu dostaw.
  • Poglądy krajowej doktryny i orzecznictwa zaliczające korektę VAT ze względu na oszustwa w łańcuchu dostaw za przejaw nadużycia prawa
  • Skutki wyłączania przypadków oszustwa w łańcuchu dostaw spod ogólnej kategorii nadużycia prawa:
    • Zanik granicy pomiędzy powstaniem prawa a jego wykonywaniem w zakazany sposób
    • Przenoszenie przesłanek istotnych dla konstrukcji nadużycia prawa do grupy norm kształtujących powstanie prawa do odliczenia
    • Przeniesienie działania z wymaganą starannością do kategorii warunku prawnego, od którego zależy powstanie prawa do odliczenia
    • Istotne modyfikacje treści autonomicznych pojęć systemu VAT oraz interpretacyjnego orzecznictwa TSUE do postanowień Dyrektywy VAT
    • Utrata czytelnego charakteru decyzji podatkowej, czy zastosowano środek restytucyjny czy sankcyjny w rozumieniu prawa Unii
    • Niestosowanie całego ciągu orzeczniczego TSUE dotyczącego korekty VAT u nabywcy ze względu na oszustwa w łańcuchu dostaw, wyrywkowe posiłkowanie się tezami z wyroków TSUE
    • Ograniczanie doktryny orzeczniczej TSUE do koncepcji dobrej wiary i należytej staranności - zawężanie treści doktryny orzeczniczej TSUE na niekorzyść podatników oraz pozbawianie jej funkcji przewidzianej w systemie wspólnotowym
    • Pomijanie w uzasadnieniu decyzji zgodności z celem regulacji normatywnej, na rzecz wyłącznie celu fiskalnego
    • Pomijanie stosowania zasady proporcjonalności, jako zasady normatywnej prawa Unii
  • Podsumowanie.

11.30 - 11.45 - przerwa na kawę

11.45 - 13.15 - Sesja 2

4. Prezentacja podstaw prawnych decyzji wydanej w oparciu o przesłankę należytej staranności

  • Czy stosowanie przez organy podatkowe doktryny orzeczniczej TSUE rzeczywiście wymaga zakwestionowania transakcji jako niedokonanej oraz dokumentującej ją faktury jako nierzetelnej?
  • Przepisy u.p.t.u. jako ustawowa, krajowa implementacja postanowień Dyrektywy VAT
  • Art. 91 ust.3 Konstytucji RP w zw. z art. 4 ust.3 TUE podstawą prawną stosowania normotwórczego orzecznictwa TSUE, w tym doktryny nadużycia prawa do odliczenia w celach oszukańczych
  • Art. 88 ust.3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u. stosowany jako przepis rzekomo inkorporujący obowiązek działania z wymaganą starannością, pod rygorem uznania transakcji za niedokonaną, a faktury zakupu za nierzetelną
  • Stosowanie prawa pierwotnego Unii pod pozorem stosowania prawa wtórnego Unii
  • Skutki wadliwej prezentacji podstaw prawnych decyzji opartej o przesłankę niedochowania wymaganej staranności;
    • Sugerowanie, że podatnik błędnie zastosował przepisy prawa podatkowego i że pierwotnie błędnie obliczył własne zobowiązanie podatkowe od wartości dodanej na jego etapie obrotu
    • Odbieranie podatnikom prawa do sporu co do treści prawa materialnego, uzasadniane „niepodważeniem stanu faktycznego”, chociaż stan faktyczny w decyzji budowany jest pod zniekształcone normy materialnoprawne, bez umożliwienia podatnikowi kwestionowania ich zgodności z prawem Unii
    • Brak uzasadnienia w zakresie proporcjonalności przyjętego w decyzji rozstrzygnięcia
    • Wywodzenie dalszych negatywnych skutków na gruncie sankcji dodatkowego zobowiązania oraz prawa karnego skarbowego i karnego, opartych o kategorię podania nieprawdy w złożonej deklaracji i posługiwania się nierzetelnym dokumentem
    • Przyjmowanie, iż skoro podatnik nie nabył prawa do odliczenia, to nie uaktualnia się ochrona mienia gwarantowana art. 17 Karty oraz art.1 Protokołu Nr 1 do EKPCz
  • Propozycja prawidłowej prezentacji podstaw prawnych decyzji opartej o przesłankę niedochowania wymaganej staranności
  • Podsumowanie

5. Zakup od innego podatnika VAT w świetle orzecznictwa TSUE oraz krajowej praktyki

  • Odrębne wymogi co do spełnienia materialnej przesłanki prawa do odliczenia od upewnienia się, czy zakup nie prowadzi do uczestnictwa w cudzym oszustwie
  • W jaki sposób nabywca upewnia się, że dokonuje nabycia od innego podatnika VAT dla celów spełnienia materialnej przesłanki prawa do odliczenia – orzecznictwo TSUE
  • Wymogi dotyczące działania zgodnie z wymaganą starannością dla celów wykazania wykonywania prawa w sposób nie stanowiący nadużycia prawa – orzecznictwo TSUE
  • Negatywne obowiązki podatnika dla celów ustalenia sposobu wykonywania prawa do odliczenia – orzecznictwo TSUE
  • Krajowa praktyka – uwagi krytyczne
  • Podsumowanie

6. Transakcja dokonana w świetle orzecznictwa TSUE oraz krajowej praktyki

  • Związek zakupu ze sprzedażą opodatkowaną podatnika nabywcy jako kryterium oceny dokonania nabycia – orzecznictwo TSUE
  • Dopuszczalne wnioskowania o fakcie wykonania dostawy – orzecznictwo TSUE
  • Dostawa towarów w orzecznictwie TSUE
  • Krajowa koncepcja „nierzeczywistego prowadzenia działalności gospodarczej” jako niezgodna z utrwalonym orzecznictwem TSUE
  • Przykłady prounijnej praktyki w orzecznictwie sądów administracyjnych
  • Ryzyka dowodowe związane z ustaleniem faktu rzeczywistego nabycia towarów lub usług
  • Podsumowanie

13.15 - 14.00 przerwa na obiad

14.00 - 15.30 Sesja 3

7. Rzetelność faktury VAT

  • Cel przepisów o fakturowaniu w systemie podatku VAT – orzecznictwo TSUE
  • Wymogi dotyczące faktury w orzecznictwie TSUE
  • Umowa jako faktura w orzecznictwie TSUE
  • Wadliwość krajowej implementacji przepisów Dyrektywy VAT w zakresie przesłanek materialnych i formalnych prawa do odliczenia podatku naliczonego– zatarcie dychotomii tego podziału i systematyki Dyrektywy VAT
  • Czy art. 88 ust.3a pkt 4lit.a) u.p.t.u. implementuje warunek formalny czy materialny?
  • „Puste faktury” – krajowa praktyka
  • Skutki dla podatnika uznania za nierzetelną faktury wystawionej za faktyczne dostawy przez dostawcę dopuszczającego się oszustwa VAT;
    • Wyjście poza cel regulacji wspólnotowej o fakturowaniu
    • Kwestionowanie rzetelności rejestru zakupów i przeniesienia danych do deklaracji
    • Istotna zmiana autonomicznych pojęć systemu VAT kształtujących materialne warunki nabycia prawa do odliczenia oraz warunki formalne, umożliwiające zgłoszenie prawa do realizacji
    • Sankcje karne skarbowe i karne
  • Przykłady orzecznictwa sądów powszechnych w sprawach karnych „korygujące” krajowe pojęcie „pustej faktury”
  • Oddziaływanie na podatek CIT/PIT w praktyce krajowej
  • Podsumowanie

8. Prawo do odliczenia podatku naliczonego jako prawo majątkowe w rozumieniu art.17 Karty Praw Podstawowych UE oraz art. 1 Protokołu nr 1 do EKPCZ

  • Kiedy uaktualnia się ochrona mienia oraz dlaczego tak ważne jest ścisłe stosowanie autonomicznych pojęć systemu VAT kształtujących prawo do odliczenia, bez ich krajowej modyfikacji
  • Krajowa praktyka jako sposób na wyłączenie działania norm ochronnych wobec mienia
  • Podstawy prawne – art. 17 Karty PP UE w zw. z art. 1 Protokołu Nr 1 do EKPCz
  • Orzecznictwo ETPCz w zakresie obowiązku państw stron Konwencji umożliwienia podatnikom korzystania z praw przyznanych prawem Unii, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego
  • Prawo do odliczenia podatku naliczonego jako mienie w rozumieniu Konwencji
  • Prawo do odliczenia podatku naliczonego jako forma wierzytelności - roszczenia podatnika wobec Skarbu Państwa
  • Orzecznictwo ETPCz – istotne cechy prawa do odliczenia podatku naliczonego;
    • Narzucone przez państwo obowiązki świadczenia do rąk osoby trzeciej wymuszają sprawiedliwy rozkład ryzyka
    • Brak domniemania zgody kupującego na niezgodne z prawem zachowania dostawcy
    • Konieczność zapewnienia podatnikowi faktycznych możliwości wykonania obowiązku
    • Zapłata podatku naliczonego po raz drugi w przypadku odmowy skorzystania z prawa do odliczenia ze względu na oszustwo w łańcuchu dostaw
  • Odmowa skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego ze względu na niedołożenie wymaganej staranności jako dopuszczalna Konwencją kontrola sposobu korzystania z mienia
  • Legalność kontroli sposobu korzystania z mienia w świetle orzecznictwa ETPCz;
    • Wykazanie rzeczywistego interesu publicznego w podjętej ingerencji w mienie podatnika
    • Uwzględnienie równowagi interesu publicznego i indywidualnego podatnika
    • Zasada proporcjonalności – adekwatność, konieczność i proporcjonalność w ścisłym znaczeniu
  • Krajowa praktyka – uwagi krytyczne
  • Podsumowanie

15.30 - 15.45 - przerwa na kawę

15.45 - 17.00 Sesja 4

9. Sankcje administracyjne oraz karne skarbowe i karne

  • Przepisy sankcyjne administracyjne i karne jako krajowe środki wykonywania własnych zobowiązań państw członkowskich wynikających z Dyrektywy VAT – orzecznictwo TSUE
  • Dodatkowe zobowiązanie podatkowe – nieprawidłowość złożonej deklaracji VAT
  • Żądanie zapłaty podatku naliczonego po raz trzeci
  • Orzecznictwo TSUE dotyczące krajowych przepisów karnych penalizujących zachowania niezgodne z prawem Unii;
    • Zasada określoności i przewidywalności treści przepisu prawa jako prawo podstawowe
    • Konieczność implementacji do ustawy krajowej
    • Pierwszeństwo praw podstawowych przed interesem fiskalnym
    • Zakaz drogą karną ograniczania uprawnień wywodzonych z prawa Unii
  • Skutki niezgodnego z prawem Unii definiowania przesłanek prawa do odliczenia;
    • Obejmowanie karalnością działania podejmowanego w granicach własnych uprawnień majątkowych, polegającego na zgłoszeniu organowi zamiaru skorzystania z prawa do odliczenia po spełnieniu warunków przewidzianych postanowieniami Dyrektywy VAT i interpretacyjnym orzecznictwem TSUE
    • Obejmowanie karalnością posługiwania się dokumentem zgodnym z prawem Unii,
    • Odstępowanie od utrwalonego poglądu prawnego TSUE, iż nabywca biernie uczestniczy w cudzym oszustwie, co implikuje co najwyżej kwalifikację czynu jako pomocnictwa osobie trzeciej, czyli niesprawczej formy popełnienia przestępstwa
    • Wykorzystywanie powyższych niezgodności dla celów zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych
  • Przykładowe orzeczenia krajowych sądów powszechnych dotyczące odpowiedzialności karnej za naruszenia prawa Unii
  • Podsumowanie

10. Wnioski końcowe – dokumentowanie działania z należytą starannością

  • Obowiązek działania z wymaganą starannością
  • Dokumentowanie spełnienia warunków materialnych i formalnych prawa do odliczenia
  • Ciężar dowodu w zakresie spełnienia przesłanek materialnych prawa do odliczenia spoczywa na podatniku
  • Opis przedmiotu dostawy na fakturze, faktura jako szereg dokumentów w orzecznictwie TSUE
  • Dokumentowanie sposobu wykonywania prawa do odliczenia
  • Wiarygodna ścieżka audytu – Dyrektywa 2010/45/UE do Dyrektywy VAT;
    • Faktura musi odzwierciedlać faktyczne transakcje
    • Autentyczność pochodzenia faktury
    • Integralność treści faktury
    • Czytelność faktury
    • Swoboda wyboru sposobu zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści oraz czytelności treści faktury
    • Kontrole biznesowe ustalające wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub usług
    • Faktura jako jeden z elementów zestawu dokumentów związanych z transakcją i ją dokumentujących
  • Wina w organizacji, wina w wyborze i wina w nadzorze – odpowiedzialność quasi karna podmiotów zbiorowych

Prelegenci

Aldona Załęska, doradca podatkowy. Absolwentka Wydzału Prawa i Administracji UW. Posiada ponad trzydziestoletnie doświadczenie zawodowe. Do 2003 senior manager w Departamencie Podatkowym KPMG Polska. Od 2003 prowadzi indywidualną praktykę zawodową. Specjalizuje się w postępowaniach podatkowych, w szczególności dotyczących podatku VAT. Występowała jako pełnomocnik polskiego podmiotu przed TSUE w sporze dotyczącym podatku VAT w sprawie sygn. C-37/16. W zakresie zainteresowań zawodowych leży także wpływ regulacji podatkowych na prawo karne gospodarcze i karne skarbowe. Prowadzi szkolenia i wykłady z prawa podatkowego, przykładowo: cykl wykładów z podatku od nieruchomości organizowany przez Akademię PID, warsztaty podatkowe dla producentów filmowych organizowane przez KIPA we współudziale z PISF, referent na Konferencji Naukowej WPiA UW na temat opodatkowania opłat od czystych nośników.

Warunki udziału

  • Koszt udziału jednej osoby w warsztacie stacjonarnym: 1650 zł + 23% VAT

Koszt zawiera udział jednej osoby w warsztacie zgodnie ze zgłoszeniem, materiały, certyfikat i catering. Warunkiem uczestnictwa jest odesłanie na adres biuro@personalities.pl skanu wypełnionego i podpisanego formularza zgłoszeniowego lub przesłanie wypełnionego formularza na witrynie www.personalities.pl oraz wpłata w terminie 7 dni od potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia, lecz nie później niż na 3 dni robocze przed rozpoczęciem warsztatu. Ewentualną rezygnację z udziału należy przesłać na adres biuro@personalities.pl. W przypadku rezygnacji później niż na 3 dni robocze przed rozpoczęciem warsztatu pobrana zostanie opłata w wysokości 100% opłaty za udział. Nieodwołanie zgłoszenia i niewzięcie udziału w warsztacie powoduje obciążenie pełnymi kosztami udziału. Niedokonanie wpłaty nie jest jednoznaczne z rezygnacją z udziału. Możliwe jest zastępstwo zgłoszonego uczestnika. Wpłat należy dokonywać na konto podane na fakturze. Przesłane zgłoszenie jest jednoznaczne z zawarciem wiążącej umowy pomiędzy zgłaszającym a firmą Personalities Katarzyna Łasak; oznacza akceptację warunków uczestnictwa i zgodę na przetwarzanie przez Organizatora danych osobowych zgłoszonych uczestników w celach promocji i marketingu. Wyrażający zgodę na przetwarzanie danych mają prawo kontroli i weryfikacji przetwarzania danych, które ich dotyczą oraz do odwołania udzielonej zgody.